Ο Δρόμος της Εθνικής Ελλάδος για το Λονδίνο 2012

Η πορεία της Εθνικής μας ως τώρα είναι η αναμενόμενη, εξαιρουμένης της ήττας από την ομάδα της ΦΥΡΟΜ, και στην ουσία από εδώ και πέρα ξεκινάει το πραγματικό Τουρνουά για εμάς. Η Εθνική μας καλείται να κάνει μια νίκη σε έναν από τους δύο Τελικούς που πρόκειται να αντιμετωπίσει.

Ας αναλύσουμε λοιπόν αυτό το σκεπτικό μας. Ο πρώτος δρόμος - και πλέον δύσκολος - είναι να επικρατήσουμε στον Προημιτελικό των Γάλλων εξασφαλίζοντας αυτόματα την ευκαιρία για τους επερχόμενους Ολυμπιακούς μπαίνοντας παράλληλα και στη ζώνη των μεταλλίων. Μπορούμε όμως; Σαφέστατα οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος μας. Η Γαλλία μοιάζει πιο ώριμη και πλήρης από ποτέ και μετά την Ισπανία είναι το απόλυτο φαβορί για ένα μετάλλιο. Στο παιχνίδι εναντίον των Ισπανών οι Γάλλοι προτιμήσανε να μην χτυπήσουνε το παιχνίδι - ξεκουράζοντας τους Tony Parker, Joachim Noah - και κατ ουσίαν επέλεξαν το δρόμο τους από εδώ και πέρα στη διοργάνωση. Τι ακριβώς επιλέξανε οι Γάλλοι;

Κατ' αρχάς επιλέξανε την Εθνική μας ως αντίπαλο στα Προημιτελικά, όμως το κυριότερο είναι ότι επιλέξανε να αποφύγουνε στον ημιτελικό μια αναμέτρηση με τους αμφιτρύωνες Λιθουανούς. Η απλή λογική λέει ότι επιλέξανε ορθά, καθώς Ισπανία, Γαλλία και Λιθουανία είναι μακράν οι πιο ποιοτικές ομάδες της διοργάνωσης. Ας δούμε όμως πια είναι τα δυνατά σημεία των Γάλλων αλλά και τις αδυναμίες τους πάνω στις οποίες μπορεί να χτυπήσει η Εθνική μας ομάδα.

Αναμφισβήτητος ηγέτης και σκόρερ της ομάδας είναι ο 3 φορές Πρωταθλητής NBA με τους Spurs Tony Parker. Η εξουδετέρωση ή ο περιορισμός του είναι το σημαντικότερο στοιχείο που πρέπει να κάνει η Εθνική μας Ομάδα. Ο TP δεν είναι μόνο ο σκόρερ αλλά και ο δημιουργός των περισσοτέρων επιθετικών καταστάσεων της ομάδας του Κολέ. Η προφανής επιλογή στο μαρκάρισμα του δεν είναι άλλη από τον Nick Calathes. Ο μικρός του Παναθηναϊκού πρέπει να θυμηθεί τις εμφανίσεις του στα Προημιτελικά της Ευρωλίγκα απέναντι στον Juan Carlos Navarro. Μάλιστα , κατά την προσωπική μου γνώμη, η σειρά αυτή πρέπει να αποτελέσει οδηγό και για το τεχνικό επιτελείο της Εθνικής μας καθώς η προσφορά των δύο αυτών σταρ στις ομάδες είναι παρεμφερής. Κοινώς μια άμυνα Zone Box and One ίσως να αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη λύση για την αντιμετώπιση των Γάλλων καθώς είναι μια ομάδα που πέρα των Batum, De Colo δεν μπορεί να απειλήσει με περιφερειακά σουτ. Το κυριότερο όμως είναι ότι πέραν του TP μόνον ο De Colo μπορεί να ανταποκριθεί στην οργάνωση και εν μέρει στην εκτέλεση από την θέση του Point Guard. Οι έτερες λύσεις που διαθέτουν οι Γάλλοι στην συγκεκριμένη θέση είναι οι πολύ περιορισμένων δυνατοτήτων και εμπειριών Albicy, Tchicamboud που κάθε άλλο παρά προβλήματα μπορούν να δημιουργήσουν στην ομάδα μας. Στο 2 υπάρχει και ο Gelabale ένας από τους πλέον αθλητικούς Ευρωπαίους περιφερειακούς με αρκετά καλό σουτ από μακρινή απόσταση και εξαιρετικές αμυντικές ικανότητες. Ο έτερος περιφερειακός τους παίχτης ο Kahudi είναι επί της ουσίας ένα σχετικά κοντό guard-forward που δεν μπορεί να βάλει την μπάλλα στο παρκέ και να δημιουργήσει είτε για τον εαυτό του είτε για τους άλλους. Είναι ένας spot shooter με μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του, αλλά άκρως αθλητικός και δυνατός. 

Στις θέσεις 3-4 δεσπόζουν με την παρουσία τους οι Batum, Diaw αντιστοίχως που είναι και οι βασικές επιθετικές αιχμές της ομάδας πέραν του TP. Ο Batum είναι ένα πολύ αθλητικό 3αρι, με πλαστικές κινήσεις, πολύ γρήγορα πόδια και καλό περιφερειακό σουτ. Η αντιμετώπιση του θα είναι πονοκέφαλος για την Εθνική μας ομάδα καθώς οι μόνοι ποι δείχνουν ικανοί - θεωρητικά πάντα - να τον αντιμετωπίσουν είναι οι Bramos, Papanikolaou κάτι που σημαίνει ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πολλή ώρα ο Vasileiadis σε θέση 3, καθότι η αμυντική του υστέρηση θα δημιουργήσει τρομακτικό πρόβλημα στην ομάδα μας. Όσον αφορά τον Diaw έχουμε τους παίχτες να τον ματσάρουμε με μεγάλη επιτυχία, αναλογιζόμενοι και ότι δεν έχει κάνει και πολύ καλό τουρνουά έως τώρα. Τα τελευταία χρόνια ο Γάλλος έχει αλλάξει κατά πολύ το στυλ παιχνιδιού του βάζοντας πραγματικά πολλά κιλά και από έναν point forward έχει μετατραπεί σε ένα σχετικά κοντό 4αρι με δυνατότητα να απειλήσει και από μακριά. Προς το παρόν βέβαια - σε αντίθεση με τη χρονιά του στο NBA - τα στατιστικά του στα σουτ από μέση και μακρινή απόσταση είναι πολύ χαμηλά. Η παρουσία των Fotsis, Bouroussis, Kaimakoglou μας επιτρέπει να είμαστε αισιόδοξοι για το συγκεκριμένο match-up τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά.

Στη θέση του center οι Γάλλοι για πρώτη φορά σε μεγάλη διοργάνωση έχουν στην διάθεσή τους έναν από τους κορυφαίους αμυντικούς center του NBA τον Joachim Noah. Πολύ αθλητικός και γρήγορος ψηλός που έχει τρομερή έφεση τόσο στο rebound όσο και στα block. Παράλληλα μπορεί να αναχαιτίσει τα αντίπαλα pick'n'roll με τις δυναμικές εξόδους του και τα πολύ γρήγορα πόδια του. Επιθετικά όμως το παιχνίδι του είναι πολύ περιορισμένο καθώς δεν μπορεί να απειλήσει με πρόσωπο και δεν διαθέτει ικανότητα στο σουτ από τα 4-5 μέτρα. Η μονομαχία του με τον Koufos αναμένεται με προσμονή καθώς οι μάχες τους θα είναι καθοριστικές για την εξέλιξη του παιχνιδιού. Αν καταφέρουμε να φθείρουμε με φάουλ τον Γάλλο ψηλό τότε οι πιθανότητες μας θα αυξηθούν κατά πολύ καθώς πίσω του βρίσκονται ο Traore και ο Seraphin. Ο πρώτος δεν έχει την ποιότητα για να αποτελέσει απειλή ενώ ο πιτσιρικάς που δείχνει πολύ καλά στοιχεία και αναμένεται να εξελιχθεί σε πολύ καλό παίχτη έχει έλλειψη εμπειριών σε καταστάσεις πίεσης. Παρά ταύτα έχει πολύ καλές κινήσεις στο low post  και διαθέτει ικανοποιητικό σουτ με πρόσωπο από τα 3-4 μέτρα.

Γενικά μέχρι τώρα η Εθνική μας απέδιδε καλά όταν είχε την δυνατότητα να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο. Αυτό το όπλο μας όμως μπορεί να αποβεί μπουμερανγκ απέναντι των άκρως αθλητικών αντιπάλων μας. Θεωρητικά και αναλύοντας τις δύο ομάδες η Εθνική μας για να έχει τύχη πρέπει να κρατήσει τον ρυθμό και να παλέψει ομαδικά για τα rebound απέναντι σε μια ομάδα που οι 4 από τους 5 παίχτες της έχουν την ικανότητα να πάνε δυνατά στην διεκδίκησή τους.

Τι πρέπει να κάνει η Εθνική μας για να διεκδικήσει το παιχνίδι; Πολύ απλά να κοντρολάρει το ρυθμό να αποφύγει τα λάθη και να προσπαθήσει να σημαδέψει τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση συγκεκριμένες καταστάσεις. Παίχτες κλειδιά που η απόδοσή τους θα κρίνει κατά πολύ και τις πιθανότητές μας είναι οι Calathes, Koufos και Fotsis

Οι Γάλλοι πάντως είναι το απόλυτο φαβορί της αναμέτρησης και τυχόν επικράτησή μας θα αποτελεί έκπληξη μεγατόνων, οπότε ας κοιτάξουμε τον δεύτερο - και σαφώς πιο ρεαλιστικό - δρόμο.

Η Εθνική μας αποκλείεται από τα ημιτελικά και μπαίνει στους αγώνες για τις θέσεις 5-8. Εκεί οι δύο αντίπαλοί μας είναι κατά 99% σίγουροι και είναι οι ΦΥΡΟΜ, Σλοβενία καθώς δεν έχουν παρά απειροελάχιστες πιθανότητες να αποκλείσουν τις Λιθουανία και Ισπανία αντιστοίχως. Όσον αφορά τον έτερο αντίπαλό μας αυτός θα είναι είτε η Ρωσσία είτε η Σερβία και με μια εξ αυτών θα δώσουμε τον δεύτερο Τελικό που λέγαμε και στον πρόλογό μας. Τους Ρώσσους τους αντιμετωπίσαμε πριν από λίγες ημέρες και πλέον είναι απόλυτα κατανοητό ότι πρέπει να βρούμε λύσεις και να αντιμετωπίσουμε τα missmatch που δημιουργεί η Ρώσική ομάδα με την παρουσία στο παρκέ των Monya, Khriapa, Kirilenko. Όσον αφορά τη ζημιά που μας έκανε ο Svend πιστεύω ότι πλέον θα είμαστε πιο προετοιμασμένοι για να μην την ξαναπατήσουμε από το πουθενά. Μεγάλο αβαντάζ των Ρώσσων είναι και η παρουσία του David Blatt στον πάγκο της ομάδας και οι περίφημες ζώνες του που κατά παράδοση δυσκολεύουν το Εθνικό μας συγκρότημα.

Και πάμε τώρα να δούμε και τον κατά τη γνώμη μου πιο βατό για εμάς αντίπαλο.Τους γνωστούς και μη εξαιρετέους Σέρβους, Και λέω πιο βατούς γιατί μπορούμε να τους ματσάρουμε καλύτερα από τους άλλους. Η Σερβία στηρίζει πάρα πολλά στους Teodosic, Krstic. Για τις συγκεκριμένες θέσεις και τους συγκεκριμένους αντιπάλους πιστεύω ότι μπορούμε να αντεπεξέλθουμε εξαιρετικά καθώς διαθέτουμε αρκετές και ποιοτικέ λύσεις ώστε να τους θέσουμε προβλήματα τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά. Προσωπικά πιστεύω ότι αυτός θα είναι ο Τελικός για την 5η θέση και η Εθνική μας έχει αρκετές πιθανότητες να καταφέρει να εξασφαλίσει το χρυσό εισιτήριο για το Προολυμπιακό Τουρνουά. Και το θεωρώ χρυσό το συγκεκριμένο εισιτήριο γιατί θα εξασφαλίσει την συνέχεια αυτής της ομάδας. Σε αντίθετη περίπτωση και χωρίς σοβαρή διοργάνωση για τους επόμενους 22 μήνες πιστεύω ότι θα έχουμε πρόβλημα και θα βιώσουμε και άλλες απώλειες παιχτών από το Εθνικό μας συγκρότημα. Πέραν λοιπόν από την αυτονόητη σημασία της διεκδίκησης μιας θέσης για τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες αυτοί οι 2 επερχόμενοι Τελικοί θα καθορίσουν εν πολλοίς και την πορεία της ομάδας μας για την επόμενη 3-5ετια.

Είπαμε οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος μας αλλά πρέπει να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να διεκδικήσουμε το εισιτήριο στο όνειρο και την εκ νέου εγκαθίδρυσή μας στις μεγάλες δυνάμεις του Παγκοσμίου Μπάσκετ. 

Οι απαντήσεις προσεχώς εντός των 4 γραμμών.

Read More...

Εθνική Αισιοδοξία.... 7 ετίας

Εδώ και αρκετό καιρό έχουμε αναφέρει την αισιοδοξία μας σχετικά με την καινούργια Εθνική και την πορεία της στο επερχόμενο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας. Το πιο αισιόδοξο όμως είναι ότι εφέτος - και με αφορμή όλα όσα προηγήθηκαν - μπαίνουν οι βάσεις για την δημιουργία και εγκαθίδρυση της ομάδας για την επόμενη 7ετία. Οι ηλικίες των παιχτών αλλά και οι προοπτικές εξέλιξης τους μας επιτρέπουν να είμαστε από πολύ έως άκρως αισιόδοξοι για τις επόμενες διοργανώσεις. Ακριβώς αυτό θα τονίσουμε και θα αναλύσουμε παρακάτω βλέποντας ξεχωριστά καθέναν από τους παίχτες της genaration X του ελληνικού μπάσκετ.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Kostas Sloukas PG : Ο μικρός κέρδισε σε αυτοπεποίθηση με το πέρασμά του από τον Άρη και αυτό φαίνεται και στα έως τώρα παιχνίδια της Εθνικής. Πρόκειται για έναν αθλητικό guard με καλό χειρισμό της μπάλλας και ικανότητα στο διάβασμα του παιχνιδιού, με ικανοποιητικό περιφερειακό σουτ και διείσδυση. αν προσεχθεί και παράλληλα δουλέψει σκληρά έχει όλα τα φόντα να κερδίσει χρόνο συμμετοχής πέραν από την Εθνική και στον Olympiacos καθότι πέραν των παραπάνω έχει διάθεση και αμυντική ικανότητα και προσήλωση. το ύψος του και τα γρήγορα πόδια του τον βοηθούν ώστε να μαρκάρει με ευκολία όλων των ειδών των περιφερειακών παιχτών. Βασικό προσόν του επίσης το αθλητικό θράσος - κάτι που διαπιστώσαμε όλοι στις πορείες των μικρών Εθνικών Ομάδων - και η άγνοια κινδύνου που επιδεικνύει στο παιχνίδι του. Πρόκειται αναμφίβολα για έναν εκ των κορυφαίων νεαρών PG στην Ευρώπη και το μέλλον του ανήκει.

Αδύνατο του σημείο που πρέπει να βελτιώσει είναι οι καταστάσεις pick'n'roll τόσο στο επιθετικό όσο και στο αμυντικό κομμάτι του παιχνιδιού.

Vaggelis Mantzaris PG:  Ο μικρός έκανε εξαιρετική χρονιά με την ομάδα του Περιστερίου και ήδη οι μεγάλοι της χώρας μας αλλά κυρίως η δευτεραθλήτρια Ισπανίας Bilbao έχουν κάνει κρούση για την απόκτησή του. Ο μικρός θυμίζει πολύ τον Diamantidis στην αντίστοιχη ηλικία και για να μην παρεξηγηθώ εξηγούμαι. Είναι εξαιρετικός αμυντικός στην πίεση της μπάλλας με μεγάλο άνοιγμα χεριών και ύψος κοντά στα 2μ., μην έχοντας όμως τα αθλητικά προσόντα του Μήτσου. Το παιχνίδι του διακρίνεται από την ομαδικότητα, το καλό χειρισμό της μπάλλας, την ικανότητα στην πάσα και το πολύ καλό διάβασμα των ειδικών καταστάσεων σε άμυνα και επίθεση. Δεν έχει τόσο καλό περιφερειακό σουτ - και οφείλει να δουλέψει πολύ στο συγκεκριμένο κομμάτι - αλλά είναι από τους παίχτες που βάζουν το εγώ τους κάτω από την ομάδα - κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα στις μικρές Εθνικές - και είναι πρόθυμος να κάνει τα μικροπράγματα ώστε να κάνει τους συμπαίχτες του και την ομάδα του καλύτερη.

Αν επιδείξει την ίδια εργατικότητα με τον Διαμαντίδη τότε το μέλλον είναι όλο δικό του. Άλλωστε πρόκειται για πολύ καλό και σοβαρό παιδί που σε κερδίζει αμέσως με τον χαρακτήρα του. 

Αδύνατο σημείο του η ατολμία που επιδεικνύει μερικές φορές στην εκδήλωση και στο τελείωμα των επιθέσεων.

Kostas Papanikolaou SF: Ο superstar των μικρών που κατάφερε να ξεχωρίσει και να διακριθεί. Με την περσινή χρονιά ως οδηγό και τον χρόνο συμμετοχής που κέρδισε στην ομάδα του εμφανίζεται πλέον και πιο ώριμος. Ένα πολύ αθλητικό 3αρι με εκρηκτικότητα, καλό άλμα και πολύ γρήγορα πόδια. Το περιφερειακό του σουτ χρειάζεται δουλειά όπως και ο χειρισμός της μπάλλας ώστε να εξελιχθεί σε πλήρη παίχτη αλλά πέραν αυτών τα θετικά στοιχεία ξεχειλίζουν στο παιχνίδι του. Πολύ καλός αμυντικός που μπορεί να μαρκάρει από το 1 ως το 3, με έφεση στο ριμπάουντ και στις βοήθειες από την αδύναμη πλευρά. Ίσως ο καλύτερος forward στην ηλικία του στην Ευρώπη. Ο Ζούρος τον πιστεύει και απ' ότι φαίνεται κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τον Ivkovic αν δουλέψει σκληρά ίσως η χρονιά που έρχεται να τον απογειώσει. Άλλωστε αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο τόσο για την ομάδα του όσο και για την Εθνική.

Nick Calathes PG: Ο White Chocolate των Florida Gators και πλέον Nick the Green του Panathinaikos παρά το νεαρό της ηλικίας του είναι ήδη από τους ηγέτες της καινούργιας Εθνικής και οι απαιτήσεις που υπάρχουν είναι τεράστιες. Όμως ο μικρός κατάφερε κάτι ανάλογο - ίσως και ακόμα δυσκολότερο - πέρυσι με τον Παναθηναϊκό όπου ήτανε η μεγάλη αποκάλυψη τόσο στην Euroleague όσο και στους Τελικούς του Πρωταθλήματος. Από τους πιο γρήγορους περιφερειακούς στην Ευρώπη με τρομερή ικανότητα στο pick'n'roll και στο παιχνίδι σε ανοιχτό γήπεδο. Διαθέτει επίσης εξαιρετική πάσα και πλέον, με τη καθοδήγηση του Zoch, συγκαταλέγεται όχι στους φέρελπις αλλά στους ηγέτες της ομάδας. Αν βελτιώσει και το περιφερειακό του σουτ τότε μπορεί να εξελιχθεί σε παίχτη παγκόσμιας κλάσης καθώς μπορεί να καθοδηγήσει με αλτρουισμό και αυτοπεποίθηση την ομάδα του και στις δύο πλευρές του γηπέδου.

Kostas Koufos C: Το μεγαλύτερο ταλέντο της τελευταίας 10ετίας δείχνει έτοιμος και διψασμένος να πάρει την Εθνική στις πλάτες του και να αποτελέσει τον πυλώνα της ομάδας.  Τρομερά αθλητικός ψηλός με υψηλή μπασκετική παιδεία και νοημοσύνη αποτελεί πρότυπο σύγχρονου center για το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Γρήγορος, δυνατός με πολύ καλά τελειώματα και κινήσεις στο low post αλλά και ιδιαίτερη ικανότητα τόσο στο επιθετικό όσο και στο αμυντικό pick'n'roll. Το ύψος του και το άλμα του τον καθιστούν φόβητρο πάνω από την στεφάνη ενώ τα γρήγορα πόδια του δεν τον κάνουν ευάλωτο στις αλλαγές των μαρκαρισμάτων. Το Ελληνικό μπάσκετ εδώ και 3-4 χρόνια έχει εναποθέσει πάμπολλες ελπίδες πάνω του και ο άσσος των Nuggets δείχνει σαν έτοιμος από καιρό για να αντεπεξέλθει. Άλλωστε η αγάπη του για το εθνόσημο είναι γνωστή σε όλους και η δίψα του για χρόνο συμμετοχής είναι διάχυτη.

Οι 5 παραπάνω θα αποτελέσουν - κατά τη γνώμη μου - και τους ηγέτες της επόμενης ημέρας και τους θεσμοφύλακες των επιτυχιών και της Ιστορίας της Εθνικής μας Ομάδος. Όμως πέραν αυτών έχουμε και τους εκπροσώπους της προηγούμενης "Χρυσής" φουρνιάς του Ελληνικού Μπάσκετ τους Vasiliadis, Kaimakoglou, Vougioukas, Mavroidis, Schortsianitis, Mavrokefalidis με την σημείωση ότι οι 2 τελευταίοι για λόγους που δεν πρόκειται να αναλύσουμε προτίμησαν να απέχουν από αυτή την προσπάθεια. Οι υπόλοιποι 4 με αναβαθμισμένους ρόλους στις ομάδες τους και αγωνιζόμενοι στο υψηλότερο επίπεδο αποδεικνύουν μέρα με τη μέρα ότι μπορούν να αποτελέσουν σημαντικά κομμάτια της ομάδας και να προσδώσουν ο καθένας τα δικά του στοιχεία στο παιχνίδι της.

Στους παραπάνω πρέπει να προσθέσουμε τους συνδετικούς κρίκους αυτής της ομάδας με την Χρυσή Γενιά του ελληνικού Μπάσκετ προεξέχοντος του αρχηγού Antonis Fotsis, μαζί με τους Nikos Zisis και Ioannis Bouroussis. Για το τέλος αφήσαμε τον παίχτη έκπληξη ως τώρα τον Mike Bramos. Ένα 2αρο - 3αρι με εξαιρετικό περιφερειακό spot-shooting και αθλητικά προσόντα. Στοιχεία που έλλειπαν από την ομάδα ακόμα και στην 7ετία 2004-2011 και που τον καθιστούν όπλο στα χέρια του προπονητή τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση.

Το Ελληικό Μπάσκετ - παρά τις Κασσάνδρες που μανιωδώς προέβλεπαν την καταστροφή - δείχνει "Alive and Kicking" ( για να χρησιμωποιήσουμε και μια Αμερικάνικη έκφραση καθότι η Αμεικανική... βοήθεια είναι αμέριστη σε αυτή τη γεννιά παιχτών ) και ικανό να παραμείνει στις κορυφαίες ομάδες για αρκετά ακόμη χρόνια.

Πρόβλεψή μας για το Eurobasket : 5η Θέση

Ταβάνι για το Eurobasket : 3η Θέση - Χάλκινο Μετάλλιο.

Το κυριότερο πάντως είναι ότι μας δίνει τη χαρά και μας εμπνέει αυτή η γενιά να την παρακολουθήσουμε και να την στηρίξουμε. Άλλωστε και οι Χρυσές Ομάδες του 1987 και του 2005 δεν ξεκίνησαν την πορεία τους ως τα μεγάλα φαβορί.

Read More...

Η εποχή του ορθολογισμού για το Ελληνικό Basketball μόλις ξεκίνησε !

Δυστυχώς η ζωή κύκλους κάνει και απ' ότι φαίνεται από σήμερα κλείνει οριστικά και ο κύκλος της κυριαρχίας των Ελληνικών ομάδων στο Ευρωπαϊκό Μπάσκετ. Ο αρχηγός της Ελληνικής Εθνικής Ομάδας και εκ των πολυτιμοτέρων της πορείας του Πρωταθλητή Ευρώπης Panathinaikos, Antonis Fotsis έχει συμφωνήσει σε όλα και μέχρι την Τρίτη αναμένεται να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας 2ετούς διάρκειας με την Πρωταθλήτρια της ACB Regal Barcelona. Ο Fotsis αποχωρεί από την αγαπημένη του ομάδα γιατί πολύ απλά αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιος να τρέξει διοικητικά τον σύλλογο και επειδή οι προϋπολογισμοί των ομάδων ορθολογικεύονται και προσαρμόζονται στα σύγχρονα δεδομένα της ευρύτερης Ελληνικής κοινωνίας. Ο Παναθηναϊκός, πέρα από ένα πολύτιμο εργαλείο, χάνει έναν αθλητή που αγαπάει το σύλλογο, που ανδρώθηκε προσωπικά και αθλητικά σε αυτόν, που έφυγε για άλλες πολιτείες 3 φορές και 3 φορές επέστρεψε, που αγαπήθηκε από τους φιλάθλους για την ηρεμία και την αγάπη που έβγαζε για το άθλημα. Φαίνεται όμως ότι για τον Batman η 4η αποχώρηση ήταν η φαρμακερή. Στα 30 του ώριμος άντρας και πατέρας πλέον δεν γινόταν να αρνηθεί μια τέτοια πρόταση από μια ομάδα που απ' ότι φαίνεται το κάζο που υπέστη φέτος στην Euroleague, όντας αμφιτρύωνας του θεσμού, την πείσμωσε και την έκανε να θέσει τον πήχη ακόμα ψηλότερα και να επανακατακτήσει τον Ευρωπαϊκό θρόνο. Κατά πάσα πιθανότητα λοιπό ο Fotsis θα διαβεί τον Ρουβίκωνα και θα μπει στο ελιτίστικο κλαμπ παιχτών που έχουν αγωνιστεί με τη φανέλα και της Real Madrid και της Barcelona. Απ' ότι φαίνεται λοιπόν το σήμα του Batman θα κάνει καιρό να ξαναφανεί στον ουρανό του ΟΑΚΑ καθώς πλέον θα έχει περίοπτη θέση στο Palau Blaugrana. Πέραν του Φώτση όμως ο Panathinaikos μάλλον αποχωρίζεται ακόμα ένα πολύτιμο γρανάζι της μηχανής των επιτυχιών των scoring shooting guard Drew Nicholas που βρίσκεται μια ανάσα προτού συμφωνήσει σε συμβόλαιο 2ετούς διάρκειας με την Montepaschi Siena. 

Ο Drew ήρθε στην ομάδα το καλοκαίρι του 2008 με τη φήμη σεσημασμένου killer από την περιφέρεια κάτι που σταδιακά απέδειξε και στους πράσινους. Το σημαντικότερο όμως με τον Αμερικανό ήταν η διάθεση που έδειξε στο αμυντικό κομμάτι του παιχνιδιού, κάτι που δεν ήταν στο οπλοστάσιό του τα προηγούμενα χρόνια της καριέρας του, και η θέληση και ο επαγγελματισμός να προσαρμόσει το "εγώ" του στα αγωνιστικά "θέλω" της ομάδας. Στην ουσία ο Panathinaikos χάνει εν μια νυκτί τα δυο του πολυβόλα από την περιφέρεια και μετατρέπει τον σχεδιασμό της επόμενης μέρας σε ακόμα δυσκολότερο γρίφο, αναλογιζόμενοι και τα οικονομικά μεγέθη στα οποία πρόκειται να πορευτεί από εδώ και πέρα η ομάδα. Τα ονόματα των Vangelis Mantzaris - Pat Calathes ήδη ακούγονται ως αντικαταστάτες - αν και για τον δεύτερο υπάρχουν προτάσεις τόσο από ομάδες της Γαλλίας όσο και της Ιταλίας - και δείχνουν το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η ομάδα στην εποχή που ξημερώνει. Η κρισιμότερη - ίσως - συνάντηση των Αφων Γιαννακόπουλων με τον coach Zeljko Obradovic στη 12ετή συνεργασία τους είναι προγραμματισμένη για αύριο και εκεί θα μπούνε επί τάπητος τα φλέγοντα θέματα. Η παραμονή και επέκταση συνεργασίας με τους Nick Kalathes - Tsartsaris - Perperoglou είναι επιβεβλημένη και δεν αποκλείεται - του εναντίον - να προταθεί μειώση απολαβών σε αρκετούς παίχτες της ομάδας. Αυτό είναι ίσως και το σημαντικότερο κομμάτι καθώς παίχτες όπως οι Sato - Maric (κυρίως) κάθε άλλο παρά αδιάφορους αφήνουν τους υπόλοιπους ευρωπαίους μνηστήρες οι οποίοι καραδοκούν για να εκμεταλλευτούν την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο ελληνικός επαγγελματικός αθλητισμός.

Στην αντίπερα όχθη αυτή του Olympiacos τα δεδομένα είναι σχεδόν πανομοιότυπα καθώς η CSKA Moscow κατέθεσε πρόταση ίση με τη ρήτρα στο συμβόλαιο - 1,3Μ € - του Milos Teodosic και πλέον οι κόκκινοι καλούνται να ισοφαρίσουν την προσφορά των Ρώσων προς τον παίχτη - ύψους 2,2Μ € τον χρόνο - για να διατηρήσουν τον παίχτη κάτι που, όπως εύκολα καταλαβαίνετε, φαντάζει αδιανόητο. Πέρα του Σέρβου και ο Loukas Mavrokefalidis έχει στα χέρια του πρόταση για 3τες συμβόλαιο με ετήσιες απολαβές 1,1Μ € από την Spartak St. Petersburgh που προπονεί ο γνωστός μας Juri Zdovc. Σε αυτούς πρέπει να προσθέσουμε και τον Vasillis Spanoulis που πρέπει να θεωρείται φευγάτος καθώς η πρόταση για μείωση αποδοχών που του έγινε από τους ερυθρόλευκους απορρίφθηκε ασυζητητί από τον μάνατζερ του. Ενδιαφέρον για τον παίχτη έχουν δείξει πολλές ομάδες όμως το κασέ του περιορίζει δραματικά τις επιλογές του στις εξής τρεις: 1.) Τουρκία - Ρωσία 2.) Regal Barcelona που εδώ και ένα διήμερο βολιδοσκοπεί την κατάσταση και έχει ήδη κάνει προσέγγιση στον μάνατζερ του παίχτη για να τον υπογράψει μόλις μείνει ελεύθερος από τον Olympiacos και 3.) η προοπτική του NBA και οι San Antonio Spurs που έχουν τα δικαιώματά του. Προοπτική όμως που φαντάζει ως αυτή με τις λιγότερες πιθανότητες πραγματοποίησης λόγω των οικογενειακών συνθηκών του Έλληνα διεθνή. 

Σε αυτούς τους τρεις πρέπει να προσθέσουμε και τους Papaloukas - Bourousis που για διαφορετικούς λόγους ο καθένας αποτελούν ήδη παρελθόν από τον σύλλογο. Ο πρώτος γιατί δεν κατάφερε να εκπληρώσει τις προσδοκίες και εν μέρη της απολαβές του, ως φύση και θέση αρχηγός - ηγέτης μιας ομάδας που στόχευε στην κορυφή, δαπάνησε αστρονομικά ποσά και τελικώς έμεινε στον πενιχρό απολογισμό των 2 κατακτήσεων του Κυπέλλου Ελλάδος και τα 2 χαμένα Πρωταθλήματα με αβαντάζ έδρας. Ο δεύτερος γιατί εμπλέκεται σε υπόθεση χρήσης απαγορευμένων ουσιών και εμπλοκής - έστω έμμεσης - στο μεγαλύτερο σκάνδαλο που συνέβη ποτέ στην ιστορία του Ελληνικού αθλητισμού. Και οι δύο, μαζί με μια φουρνιά ακόμα από παίχτες κουβαλάνε και την ρετσινιά των loosers από τους φιλάθλους - οπαδούς της ίδιας τους της ομάδας.

Καταλήγοντας αντιλαμβανόμαστε ότι στον μεν Panathinaikos η αυριανή - μάλλον σημερινή - συνάντηση θα καθορίσει τους οικονομικούς όρους και τη διαφοροποίηση των στόχων της ομάδας για τα επόμενα 3 τουλάχιστον χρόνια - εκτός και αν προκύψει κάποιος μεγάλος επενδυτής, πράγμα που φαντάζει αδύνατο έως και ουτοπικό τη στιγμή τούτη - καθώς και τις προτεραιότητες για το ποιοι από τους υπάρχοντες και με ισχύ συμβόλαιο θα παραμείνουν στο ρόστερ της ομάδας και ποιοι θα "θυσιαστούν" ώστε να μπορέσει η ομάδα να αντεπεξέλθει στον νέο οικονομικό προϋπολογισμό. Ενώ στον δε Olympiacos αυτό που θα πρέπει να ανησυχεί τους πάντες δεν πρέπει να είναι ποιοι θα μείνουν και ποιοι θα φύγουν αλλά πως θα μπορέσει η ΟΜΑΔΑ να επιβιώσει και να παρουσιάσει μια αξιοπρεπή - όχι ανταγωνιστική - εικόνα την νέα περίοδο.

Μπήκαμε και επισήμως πλέον στη νέα εποχή του επαγγελματικού αθλητισμού και ειδικότερα του Ελληνικού Μπάσκετ και καλά θα κάνουμε ΟΛΟΙ μας να συμφιλιωθούμε με την πραγματικότητα και με ρεαλισμό να δούμε προοπτικές ανάπτυξης - επιβίωσης (όπως το βλέπει ο καθένας) στην επόμενη μέρα η οποία μας έπιασε - ως συνήθως στην Ελλάδα - απροετοίμαστους.

Read More...

Τι επιφυλάσσει η επόμενη μέρα για τους μεγάλους του Ελληνκού Μπάσκετ;

Όπως πολύ εύκολα διαπιστώνεται όλοι βρισκόμαστε σ' ένα πολύ κρίσιμο σημείο για την πορεία των δύο μεγάλων του Ελληνικού Μπάσκετ για τα επόμενα χρόνια. Είναι ίσως η πρώτη φορά από το 1992 και μετά που  κανείς από τους δύο, όχι μόνο δεν δείχνει διατεθειμένος να κάνει μια μεγάλη επένδυση, αλλά αντιθέτως υπάρχει ως μοναδική σκέψη η δραστική μείωση του μπάτζετ και όχι μόνο. 

 Ας ξεκινήσουμε από τον Πρωταθλητή Ελλάδος και Ευρώπης Παναθηναϊκό που μόλις έχει ολοκληρώσει μια από τις πιο επιτυχημένες σεζόν της ιστορίας του. Όταν μια ομάδα έχει καταφέρει κάτι τέτοιο και έχει δεσμευμένους με συμβόλαιο τους περισσότερους παίχτες της ο σχεδιασμός της επόμενης χρονιάς - υπό φυσιολογικές συνθήκες - θα έμοιαζε ως απλή υπόθεση. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει καθώς από το βράδυ της στέψης στον Ευρωπαϊκό θρόνο, η δήλωση - πρόθεση - της διοίκησης να αποχωρήσει από την ομάδα έχει επιφέρει προβληματισμό. Στην ουσία ο Panathinaikos είχε να χειριστεί τις εξής περιπτώσεις:

1.) Την ενεργοποίηση της option για ανανέωση του συμβολαίου του Nick Kalathes με καταλυτική ημερομηνία αυτή της 30/06/2011. Προς το παρών, μόλις 72 ώρες πριν την εκπνοή της προθεσμίας, δεν έχει γίνει καμία κίνηση για την επέκταση της συνεργασίας για ακόμη ένα χρόνο κάτι που θέτει σε αμφιβολία την παραμονή του παίχτη, καθώς η προοπτική του NBA έχει ανοίξει διάπλατα για τον ίδιο από τους Πρωταθλητές Dallas Mavericks. Αν αναλογιστούμε ότι στη διαδικασία αυτή δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις - καθώς οι πρωταθλητές διατηρούν μονομερώς το δικαίωμα της επέκτασης - εύκολα αντιλαμβάνεστε ότι στην ομάδα αυτή τη στιγμή δεν γίνεται καμία απολύτως κίνηση για τη συγκρότηση του ρόστερ, με αποτέλεσμα η έκβαση της υποθέσεως να κείτεται αποκλειστικά στην διάθεση ή όχι του μικρού να περιμένει να δει τη μέλλει γενέσθαι στην ομάδα.

2.) Οι συζητήσεις για ανανέωση με τους τρεις παίχτες που τελειώνουν τα συμβόλαιά τους. Δηλαδή τους Fotsis - Tsartsaris - Perperoglou. Και για τους 3 η εισήγηση του coach Obradovic είναι θετική - αν όχι επιβεβλημένη - για την παραμονή τους. Για τους Τσαρτσαρή και Περπέρογλου η επιθυμία παραμονής είναι δεδομένη και πιστεύω ότι, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα ανανεώσουν και οι δύο. Για την περίπτωση του Φώτση όμως τα δεδομένα είναι διαφορετικά καθώς έρχεται από την μακράν καλύτερή του χρονιά και υπάρχει εντονότατο ενδιαφέρον από πάμπολλες ομάδες. Ο ίδιος σαφώς θα επιθυμούσε να παραμείνει όμως στα 30 του η προοπτική ενός μυθικού συμβολαίου δεν μπορεί να τον αφήσει αδιάφορο. Από την πλευρά του παίχτη υπάρχει διάθεση να περιμένει και να δει τις εξελίξεις στα διοικητικά το θέμα όμως είναι για πόσο. Καθότι οι ομάδες που ενδιαφέρονται για την απόκτησή του αργά ή γρήγορα θα του θέσουν προθεσμίες.

3.) Για πρώτη φορά εδώ και 12 χρόνια δεν έχει γίνει συζήτηση μεταξύ της διοίκησης και του προπονητή για να καθοριστεί το πλάνο της επόμενης χρονιάς. Σαφέστατα η σχέση των δύο πλευρών είναι πλέον σχεδόν οικογενειακή, αλλά από την άλλη και ο Zoch θέλει να ξέρει τι είδους ομάδα θα έχει στα χέρια του για την επόμενη σεζόν.

Πως μπορούν να λυθούν όλα αυτά; Με επίτευξη συμφωνίας μεταβίβασης των μετοχών της ΚΑΕ από τα αδέρφια Γιαννακόπουλοι σε κάποιον ενδιαφερόμενο ή - σε περίπτωση ναυαγίου της πώλησης - με την ξεκάθαρη τοποθέτηση της διοίκησης για το πλάνο της για την επόμενη χρονιά.

Ο Panathinaikos έχει βέβαια την ευτυχή για αυτόν συγκυρία, της παρουσίας του Zeljko Obradovic όχι μόνο ως προπονητή αλλά και ως εγγυητή της ηρεμίας στις τάξεις της ομάδας. Αν δηλαδή γίνει η συνάντηση Διοίκησης - Προπονητή και οριστεί το πλαίσιο της συνέχισης της συνεργασίας τους τότε αυτομάτως πολλά - αν όχι όλα - από τα παραπάνω ανοιχτά μέτωπα θα κλείσουν. Και θα κλείσουν γιατί η παρουσία του αποτελεί θεμέλιο λίθο της επιτυχίας αλλά και της ηρεμίας του αγωνιστικού τμήματος. Είναι τόσο καθολική η αποδοχή του από παίχτες, κόσμο και διοίκηση που ανεξαρτήτως μπάτζετ και ανεξαρτήτως στόχων που θα τεθούν για τα επόμενα χρόνια δεν θα υπάρξουν αναταράξεις. Αν ανατρέξει κανείς στο καλοκαίρι του 2002 μετά το έπος της Μπολόνια θα καταλάβει τη εννοώ, καθότι τότε με την απόφαση για μείωση του μπάτζετ και με την φυγή των αστεριών της ομάδας - με πρώτο και καλύτερο τον μεγάλο Dejan Bodiroga - δεν δημιουργήθηκαν παρενέργειες και η ομάδα συνέχισε να λειτουργεί με το δόγμα Obradovic και σε διάστημα 2 ετών βρέθηκε ξανά στο κορυφαίο επίπεδο της Ευρώπης.

Η πρόβλεψή μας είναι ότι παρόλο που το μπάτζετ θα μειωθεί αισθητά - άλλωστε η μοναδική κίνηση που έγινε έως τώρα είναι η αποδέσμευση του Bogris - δεν θα υπάρξουν δραστικές αλλαγές στο ρόστερ με μόνο μεγάλο ερωτηματικό την περίπτωση του Φώτση. Την ίδια αίσθηση έχουμε και για την περίπτωση που η μεταβίβαση μετοχών καταλήξει αίσια για τον Panathinaikos και οι καινούργιοι ιδιοκτήτες έχουν την διάθεση να επενδύσουν καθώς η λογική του Προπονητή είναι ομαδικό πνεύμα, οικογενειακή ατμόσφαιρα και όχι τυμπανοκρουσίες. Απλά σε μια τέτοια περίπτωση πρέπει να θεωρείται δεδομένη και η παραμονή του Batman και ίσως μια ή το πολύ δύο προσθήκες. Το στοίχημα για τον Panathinaikos, κατά τη γνώμη μου, θα παιχτεί το επόμενο καλοκαίρι που τελειώνουν τα συμβόλαια σχεδόν όλων των αθλητών και τότε είναι που θα φανεί η πρόθεση για το τι θα ακολουθήσει τα επόμενα χρόνια.

Με λίγα λόγια αυτή η δύσκολη στιγμή βρίσκει τους Πρωταθλητές σε καλή συγκυρία καθώς τα ανοιχτά μέτωπα είναι λίγα και η ραχοκοκαλιά της ομάδας παραμένει η ίδια.

Στο απέναντι στρατόπεδο τα δεδομένα είναι τελείως διαφορετικά καθώς μια ακόμα σεζόν κατέληξε σε αποτυχία και η εσωστρέφεια κυριαρχεί αυτή τη στιγμή στην ομάδα. Αν πιστέψουμε δε και τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών ότι υπάρχουν χρωστούμενα προς τους παίχτες και δεν φαίνεται στον ορίζοντα διάθεση για μεγάλες επενδύσεις τότε στον Olympiacos μπαίνουμε σε μια εποχή πολύ δύσκολη. 

Κατ' αρχάς η σχέση των οπαδών με τη διοίκηση και την πλειονότητα των παιχτών είναι κάκιστη. Η ταμπέλα "loosers" έχει παγιωθεί και δύσκολα θα φύγει από τους ώμους κάποιων. Το σημαντικότερο πρόβλημα για την ομάδα όμως είναι οι "τρύπες" που υπάρχουν στο ρόστερ. Και κατά τα φαινόμενα όχι μόνο δεν καλύπτονται αλλά μάλλον διογκώνονται. Έχουμε και λέμε από την υπάρχουσα ομάδα έχουν φύγει ήδη οι Papaloukas, Nesterovic, Bourousis, Halperin και είναι υπ' ατμόν οι Pelekanos, Erceg, Nielsen, Keselj ενώ υπάρχουν σημερινά δημοσιεύματα που κάνουν λόγω και για φυγή των Spanoulis - Mavrokefalidis. Αν σε αυτά προσθέσουμε και την αβεβαιότητα που υπάρχει στο θέμα Teodosic βλέπουμε ότι ο Olympiacos έχει σίγουρους για του χρόνου τους: Papanikolaou, Sloukas, Gordon, Glynniadakis, Vassilopoulos, Printezis, Katsivelis ( και από αυτούς δεν είναι όλοι κλεισμένοι ). Όπως εύκολα καταλαβαίνετε τα κενά είναι τεράστια και η συγκρότηση ενός ανταγωνιστικού ρόστερ μόνο εύκολη υπόθεση δεν δείχνει καθώς απ' ότι φαίνεται η διοίκηση του Ολυπμιακού έχει πάρει απόφαση να σταματήσει τις εξωπραγματικές σπατάλες των προηγούμενων ετών και να οδηγηθεί σε μια πιο οικονομική και ρεαλιστική λύση. Η σεζόν που μόλις τελείωσε άφησε τρομακτικά σημάδια στην ομάδα καθώς οι προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί κατέρρευσαν εν μια νυκτί και τα όνειρα μετατράπηκαν σε εφιάλτες. Είναι κοινό μυστικό ότι όσα επακολούθησαν των Τελικών του Πρωταθλήματος και η παρέμβαση της ΠΑΕ στην υπόθεση μόνο αδιάφορους δεν έχουν αφήσει τους Αγγελοπουλαίους που πλέον δείχνουν και με τις πράξεις τους ότι δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη πλέον στο οικοδόμημα που οι ίδιοι είχαν χτίσει και που με τη δική τους ανοχή και συγκατάθεση έθεσαν βαρύτερο φορτίο από αυτό που μπορούσαν να αντέξουν οι βάσεις του. Πλέον τα πράγματα είναι οριακά καθώς ο Olympiacos όχι απλά δεν έχει κανένα απολύτως πλάνο - και δεν δείχνει διατεθειμένος - για την ενίσχυση της ομάδος αλλά μέρα με τη μέρα δείχνει να αποψιλώνεται ακόμα και το υπάρχον δυναμικό. Εάν κάτι δεν αλλάξει δραστικά και σύντομα πολύ φοβάμαι ότι οι μέρες της ανυποληψίας που είχε επέλθει στην ομάδα στις τελευταίες μέρες της διοίκησης Κόκκαλη, πολύ γρήγορα θα αναβιώσουν.

Όσο για τις υπόλοιπες ελληνικές ομάδες; Μια από τα ίδια. Κανένας σχεδιασμός, κανένα πλάνο, καμιά προοπτική. Στο μόνο που ελπίζουμε είναι οι ομάδες της περιφέρειας να βρουν στήριξη από τοπικούς επιχειρηματίες και να παρουσιάσουν συγκροτημένες ομάδες τόσο αγωνιστικά αλλά - κυρίως - οικονομικά. Το μόνο θετικό που βλέπουμε στον ορίζοντα από όλα αυτά είναι το γεγονός ότι πλέον θα υπάρξουν θέσεις στα ρόστερ των ομάδων για τα νεαρά ταλέντα αυτής της χώρας που τα τελευταία χρόνια - παρά τις τεράστιες επιτυχίες τους στις Εθνικές Ομάδες - πλην ελαχίστων εξαιρέσεων δεν έχουν βρει χρόνο συμμετοχής στις ομάδες τους.

Για το τέλος άφησα την Εθνική Ομάδα που απ' ότι φαίνεται θα χτυπηθεί ως παράπλευρη απώλεια όλων των προαναφερθέντων. Diamantidis, Papaloukas, Tsartsaris, Papadopoulos αποτελούν ήδη παρελθόν ενώ ερωτηματικά υπάρχουν για τους Bourousis, Spanoulis, Kalathes (σε περίπτωση που συνεχίσει την καριέρα του στους Dallas Mavericks). Το παρήγορο της υπόθεσης ότι μέσα απ' όλα αυτά να βρουν χώρο και χρόνο οι Papanikolaou, Sloukas, Mantzaris, Pappas από την "χρυσή" γενιά και οι Vasiliadis, Mavroidis, Vougioukas, Big Sofo, Perperoglou - από την προηγούμενη - να γίνουν ηγέτες και εγγυητές της συνέχισης αυτής της εξαίρετης ομάδος.

Read More...

Πιάσαμε ΠΑΤΟ !!

Τραγελαφικές καταστάσεις βιώνει ο Ελληνικός επαγγελματικός αθλητισμός με συζητήσεις ... Νονών και εκτελεστών να φανερώνονται - επιτέλους - και να είναι διάχυτη η ελπίδα ότι τώρα - ναι - είναι ευκαιρία να καθαρίσει από τα παρείσακτα μικρόβια ο επαγγελματικός αθλητισμός.

Για 66 άτομα έχουν σχηματιστεί δικογραφίες και απαγγελθεί κατηγορίες προς το παρόν με ποινές που μπορεί να φτάσουν ως τα ισόβια. Με τα ονόματα των Ψωμιάδη, Μπέου, Μαρινάκη, Μπουρούση και Α. Παπαδόπουλου να ξεχωρίζουν. Ο τρόπος με τον οποίον λειτουργούσαν παραθέτει ευθέως σε συνομιλίες του υποκόσμου με άκρως χαρακτηριστικότερη τη συνομιλία μεταξύ των Ψωμιάδη - Μπουρούση που όπως φαίνεται αφορά ντοπινγκ. Αλλά τα κωμικοτραγικά συνεχίζουν με τις συνομιλίες που αφορούν διαιτητές και ποδοσφαιριστές.

Είναι σίγουρο ότι πιο κάτω δεν πάει. Πιάσαμε πάτο. Είναι χρυσή ευκαιρία όμως να επιβληθεί ο νόμος να επιβληθούν αυστηρότατες ποινές τόσο στα φυσικά πρόσωπα , όσο - και πρωτίστως - στις ανώνυμες αθλητικές εταιρείες. Το παράδειγμα της Μαρσειγ πιστεύω ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός για τις επικείμενες εξελίξεις. Για το ποδόσφαιρο δεν έχουμε να πούμε πολλά καθώς από ότι φαίνεται ως τώρα το μεγαλύτερο ποσοστό των ομάδων είτε αμέσως είτε εμμέσως εμπλέκεται.

Πάμε τώρα στο μπασκετάκι... Ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει και μην παραξενευτείτε με περαιτέρω αποκαλύψεις καθότι το έγκλημα που διετελέστηκε τη χρονιά που πέρασε να διεξαχθεί δηλαδή ολόκληρο το Πρωτάθλημα χωρίς κανέναν έλεγχο ντοπινγκ, τώρα παράγει τα απόβλητά του. Αν όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας αληθεύουν και αποδειχθεί η χρήση απαγορευμένων ουσιών από τον Μπουρούση, τότε προβλέπω χιονοστοιβάδα που - δυστυχώς - δεν θα αφήσει αμέτοχη ούτε την Εθνική Ομάδα. Για τα καφριλίκια που πρόκειται να ακουστούν και για τον πόλεμο λάσπης ένθεν και ένθεν δεν θα αναφερθώ καθόλου. Θα αναφερθώ όμως στις τιμωρίες. Είναι επιβεβλημένο να είναι όσο αυστηρές προβλέπει ο νόμος - μην ξεχνάμε ότι στη χώρα μας, εδώ και μερικά χρόνια, το ντοπινγκ θεωρείται κακούργημα - ανεξαρτήτως ατόμων, συλλόγων ή ακόμα - ακόμα και εθνικών σωματείων.

Εαν θέλουμε να ξαναδούμε υγιή στοιχεία να ασχολούνται ενεργά είτε ως αθλητές, είτε ως παράγοντες, είτε ως απλοί φίλαθλοι πρέπει να σπάσουμε μια και καλή αυτό το απόστημα και  να θέσουμε το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθούμε την επόμενη μέρα. Και αν κάποιοι πιστέυουν ότι με τις παραδειγματικές τιμωρίες θα θέσουμε τέλος στον επαγγελματικό μας αθλητισμό ένα μόνον έχω να πω: Αν πιστεύουν ότι αυτό που βιώναμε μέχρι σήμερα ήταν υγιές ή τουλάχιστον ηθικά ανεκτό καλώς. Ειδάλως ας μείνουν λίγοι που πραγματικά αγαπούν τα σπορ και ας λειτουργήσουν τις ομάδες έστω και με πενιχρά μέσα έστω και χωρίς να επιτυγχάνουμε πλέον μεγάλες διακρίσεις. Αρκεί όμως να διατηρήσουμε το δικαίωμα μας η ενασχόλησή μας με τον αθλητισμό να αποτελεί ευχαρίστηση και όχι αυτοσκοπό.

Read More...